На згадку про вбивство великої княгині Єлизавети Федорівни Романової встановлять пам'ятник
Пам'ятник Єлизаветі Федорівні роботи уральського скульптора Олександра Кокотєєва встановлений у пам'ять про вбивство великої княгині в липні 1918 року. Скульптурна композиція заввишки більше 7 метрів являє образ Єлизавети Федорівни, яка тримає в руці хрест і квітку лілії, як символ чистоти і віри в Бога.
Велика княгиня Єлизавета Федорівна Романова – одна з найбільших громадських фігур Росії початку XX століття, рідна сестра останньої російської імператриці Олександри Федорівни, засновниця Марфо-Маріїнської обителі милосердя і беззмінний керівник Імператорського Православного Палестинського Товариства в міжреволюційний період (1905 – 1917). Разом із іншими представниками роду Романових Єлизавета Федорівна була вбита більшовиками в липні 1918 року в Алапаївську. Канонізована Російською Православною Церквою в 1992 році.
Přečtěte si také
Zelenskyj se v Istanbulu setkal s patriarchou Bartolomějem
Ukrajinský prezident Volodymyr Zelenskyj navštívil 31. října sídlo Konstantinopolského patriarchátu v istanbulské čtvrti Fanar.
Arcibiskup Juraj pripomenul zabudnutú markomanskú kráľovnú Fritigildu
Arcibiskup Juraj pripomenul príbeh markomanskej kráľovnej Fritigildy, ktorá sa na prelome 4. a 5. storočia usilovala o prijatie nicejského vyznania viery.
Pravoslaví není fundamentalismus ani relativismus, zdůraznil metropolita
Pravoslavní duchovní ze zemí Beneluxu diskutovali o výzvách současné společnosti. Zdůraznili význam víry, svobody, lásky a jednoty církve.
Bulharský patriarcha vyzval pravoslavné k překonání nacionalismu
Patriarcha Daniel při oslavách svatého krále Milutina v Sofii vyzval pravoslavné křesťany k překonávání národnostních a politických rozdílů a posilování jednoty.
Na Kypr se vrátily dvě byzantské ikony ukradené po turecké invazi
Po více než 50 letech se na Kypr vrátily dvě vzácné ikony ze 14. století, které byly odcizeny po turecké invazi v roce 1974. Nalezeny byly ve Velké Británii.
Monastýr Krušedol – svatá královská lávra
Na Frušké hoře, mezi podzimním listím a zdmi starých monastýrů, se člověk může znovu učit důvěře. V Krušedolu má paměť církve konkrétní tváře: otce a matku, jejich syny, generace mnichů i poutníky, kteří sem přicházejí dnes. Při opakovaných návratech a sloužení Božské Liturgie zde stále hlouběji zakouším, co znamená patřit do rodiny, jejíž život pokračuje za hranicí smrti.